Afgelopen week heb ik in Durban gezeten, aan de oostkust. Bohlweki heeft daar ook twee man op de lokale SSI vestiging zitten, daar heb ik een week mee samengewerkt. Duidelijk een heel ander stuk van het land, en dat was een hele leuke ervaring. Om te beginnen is het landschap en klimaat heel anders. Het is er nu hartje winter. Dat vind ik in Johannesburg eigenlijk al nogal relatief, maar in Durban was het 23 graden overdag en 16 snachts. Heel acceptabel voor een nederlandse zomerweek. En omdat het er ook behoorlijk vochtig is en nauwelijks waait was het bijzonder aangenaam. Maar waarschijnlijk zou je me er in de zomer na een dag op kunnen vegen… Ook de begroeiing is duidelijk ingesteld op altijd fraai weer; veel palmen, suikerrietplantages en ook hartje winter is het er vrolijk groen gekleurd. De streek rond Durban is erg heuvelachtig, ik ben dan inmiddels ook koning hellingproef. achteruit hellinkje op, bochtje maken door het eigenlijk veel te krappe hek etc.

En dan natuurlijk de kust! vorige week zaterdag heb ik voor het eerst in mijn leven de indische oceaan ontmoet. Was erg plezierig om te zien. In Gauteng, de provincie waar Johannesburg en Pretoria in liggen, is heel weinig oppervlaktewater. Gauteng ligt grotendeels op een hoogvlakte, met weinig meren en alle beken staan zo’n beetje droog, en het meeste gras is inmiddels geel van de droogte. Zeker niet lelijk, maar wat water om me heen was wel prettig. Overigens is het een hele vreemde zee: ik kwam zaterdag rond zonsondergang aan, en het licht op het strand was zo raar. het duurde even voor ik me realiseerde dat de zon niet in zee onder zou gaan, maar op het land aan de westkant. De indische oceaan ruikt ook heel anders, en is een stuk minder zout dan de noordzee, middellandse zee of de oceaan aan de franse kust. Dat verzin je niet, zee is zee; da’s een hele grote bak met water, klotst vrolijk alle kanten op dus dat moet goed mengen zou je denken. niet dus.

De kust van kwazulunatal, de provincie waar durban de hoofdstad van is, was beroemd om zijn fantastische zandstranden afgewisseld met dramatische rotspartijen. Helaas heeft een grote storm in maart langs de hele kust grote stukken strand en duin weggeslagen. Niet alleen liggen er nu op veel plaatsen een smalle strook rotsen waar eerst een ruim zandstrand lag, maar ook de hotels en appartementen die op de duinen direct achter het strand gebouwd waren beginnen zo’n beetje in zee te zijgen. Natuurlijk wist iedereen dat die duinen niet heel stabiel waren, maar ja iedereen deed het etcetcetc. Positieve kant van het verhaal is dat het een hoop werk voor Bohlweki oplevert, en dat ik een dagje betaald over het strand heb mogen hobbelen met een site visit met de mensen van gemeente/district. Ik heb ze uitgelegd hoe coastal management in nederland in zn gang gaat. Ze luisterden met veel interesse, maar de financiele middelen die ten grondslag liggen aan de nederlandse praktijk zijn hier volstrekt onhaalbaar helaas.

In het weekend druk door de provincie gereisd: Eerst ben ik naar de St Lucia’s wetlands geweest, een gebied qua watercondities vergelijkbaar met zeeland voordat men dijken ging bouwen, met veel instroom van zoet water uit rivieren,maar bij tijd en wijle een fixe instroom van zeewater. Op een boottocht door het gebied heel dicht bij krokodillen en 2 nijlpaarfamilies van zo’n 20 exemplaren (met jonkies!) gekomen, heel erg indrukwekkend. Maar minstens zo indrukwekkend was de strandwandeling die ik daar gemaakt heb. In nederland ga ik graag naar het strand als het rotweer is. Niet alleen vanwege the sense of adventure, maar vooral omdat er dan zo weinig mensen zijn. Op dit prachtige strand (zie foto beneden) was ik na 2 km lopen volledig alleen, geen mens te zien nergens niet. Wauw!

Zaterdagmiddag de rugbywedstrijd van deze periode gezien: SA- nieuw zeeland. Helaas lukte het niet om het stadion binnen te komen, dus met een collega uit Joburg die ook in Durban was in een cafe aan het strand gekeken. Op het dakterras, onder een tent met de grootste plasma-TV die ik ooit gezien heb. De zuid-afrikanen beleven hun sport zo gepassioneerd, zelfs ik -toch niet echt de meest fanatieke sportkijker- heb de hele wedstrijd gebiologeerd zitten kijken. Ik begin rugby zelfs een beetje te snappen inmiddels. T is me een beetje ruw, maar er zit wel een heel interessant strategisch spelletje in, dat me toch wel kan boeien.

In het aquariumcomplex van Durban (dat heel concepterig in een quasi-authentiek scheeps’wrak’ is gebouwd) wat kleinere haaien, zeeschildpadden, de volledige cast van finding nemo bij elkaar (ok, zonder de haai, daar slijt de rest wat hard van) en het meest indrukwekkende: een grote manta rog. Die zwemt niet, die vliegt in slow motion door het water. Heel gracieus.

Na me zondag geirriteerd te hebben aan het wat simpele vliegveld van Durban waar ze niet snappen dat als je zegt dat je over 20 minuten bij de gate moet zijn geen zin hebt in uitgebreide menukaarten, een net gedekte tafel en uitgebreide drankenkeuze, maar gewoon een bak friet NU! kwam ik zondag aan het begin van de avond weer in Jo’burg aan. Wel weer de vieze grote stad, maar wel lekker om het comfort van mijn guesthouse te hebben en een modern kantoor met fijn meubulair en een internetverbinding waar bij je een hele redelijke kans op een fatsoenlijke verbinding hebt…